Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

View previous topic View next topic Go down

Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  Admin on Tue Nov 24, 2009 5:49 pm

SKINUTO SA SAJTA

http://www.maturskiradovi.net



Sadržaj


Uvod ........................................................................................................................................... 1

1. Ideologija demokratije ......................................................................................................... 2

2. Demokratija i populizam –slicnosti i razlike...................................................................... 6

3. Demokratija: da li ne?.......................................................................................................... 7

3.1. Vrednosti demokratije .................................................................................................. 9

4. Uslovi za razvoj demokratije ............................................................................................... 9

5. Oblici demokratije .............................................................................................................. 12

Zaključak................................................................................................................................. 14

Literatura ................................................................................................................................ 15

Uvod



Otpor prema ideji demokratije, odnosno ideji kolektivnog upravljanja, naročito je snažan od trenutka kada velike socijalne i političke promene, s kraja XVIII i početka XIX vijeka, izvode mase na političku scenu. Filozofsku potku tog otpora predstavljaju uverenja da se paradoks demokratije, a time i njena ograničenost, ogleda u tome što ona razvija ljubav za mnoštvo, a zazire od individua koje to mnoštvo čine, tako da ispada da veruje u čovečanstvo, a ne veruje u čoveka. S tog stanovišta, ideji demokratije se, među prvima, suprotstavlja Benžamen Konstan (1767-1830). On tvrdi da se u grčkom polisu, jednako kao i u republikanskom Rimu, smisao slobode iscrpljivao u javnom političkom životu, tj. u ostvarivanju državne vlasti. Ličnih, građanskih sloboda, međutim, nije bilo i čovek je, poput roba, u celini bio potčinjen društvu i državi. Otuda, čovekov ideal treba da bude “mirno uživanje u ličnoj nezavisnosti”, a ne “aktivno i trajno sudelovanje u kolektivnoj vlasti”.


Konstan pod slobodom podrazumeva “trijumf ličnosti nad vlašću” i zato, u ime slobode, traži “trijumf individualiteta koliko nad autoritetom koji želi upravljati despotski, toliko i nad masama koje traže potčinjavanje manjine većini”. Takva sloboda utoliko je potrebnija što oni kojima je suđeno da rade iz dana u dan nemaju više razuma od dece, niti interesa za narodno blagostanje od tuđina. Da bi se steklo poterebno znanje i donosile pravilne odluke valja imati slobodno vreme, a njega ne mogu imati oni koji nemaju bogatstvo. Džeremi Bentam (1748
1832) svoj filozofski empirizam temelji u velikoj meri na osporavanju, kao besmislenih, svih ideja koje čovekovu interesnu i moralnu sferu objašnjavaju odvojeno od načela neposredne korisnosti. Osobito je protiv ideja koje propovedaju apstraktna demokratska prava i slobode. U tom smislu, on oštro kritikuje Deklaraciju prava čoveka i građanina, tvrdeći da ova nije ništa drugo do “jedan non plus ultra metafizike”, koji se može podeliti na tri dela: onaj koji je nerazumljiv, onaj koji je pogrešan, i onaj koji je i jedno i drugo

1. Ideologija demokratije


Demokratija se javlja kad se raspada organsko jedinstvo narodne volje, kad se društvo atomizira, kad ginu narodna verovanja koja su sjedinjavala narod u jednu celinu. Ideologija koja priznaje vrhovnost i apsolutizam narodne volje, javlja se kad narodne volje već nema. Demokratija je ideologija kritičke, a ne organske epohe u životu čovečijih društava.


Karakter demokratije je formalan: Ona sama ne poznaje svoj sadržaj i u granicama po njoj utvrđivanog principa, nema nikakvog sadržaja. Demokratija neće da zna, u ime čega se izjavljuje volja naroda i neće predložiti volju naroda nikakvom višem cilju. U taj momenat, kad demokratija spozna cilj, kojemu treba da stremi volja naroda, kad nađe dostojni predmet za svoju volju, napuni se pozitivnim sadržajem, moraće taj cilj, taj predmet, taj sadržaj postaviti više samog formalnog principa izjave volje, položiti ga u osnovu društvenog poretka. No demokratija poznaje samo formalan princip izjave volje, koji ceni iznad svega i koji neće ničemu podložiti. Demokratija se ne brine za pravac i sadržaj narodne volje i nema u sebi nikakvih kriterijuma za određenje istinitosti ili lažnosti pravca, u kojemu se izjavljuje narodna volja, za odrđenje kakvoće narodne volje. Narodna vlast je bespredmetna. Ona nije upravljena ni na kakav objekat. Demokratija ostaje ravnodušna prema dobru i zlu. Ona je tolerantna jer je indiferentna, jer je izgubila veru u istinu, i nema snage da izabere istinu. Demokratija je skeptična, ona se javlja u skeptičnom veku, veku bezverja, kad su narodi izgubili stalne kriterijume istine i kad su nemoćni, da ispovedaju bilo makar kakvu apsolutnu
istinu. Demokratija je krajnji relativizam, poricanje svega apsolutnog. 1



Demokratija ne očajava zbog gubitka istine. Ona veruje da izjava volje većine, mehanički broj glasova, mora uvek voditi do dobrih rezultata. Baš formalna izjavi volje narodi vodi k nekoj istini, rađa nekakvo blago. U osnovi demokratije leži optimistička pretpostavka o prirodnoj dobroti i blagosti čovečje prirode.


Demokratija ima sekularni karakter i ona je suprotna svakom sakralnom društvu, jer je formalna, bez sadržine i skeptična. Istina je sakralna i društvo utemeljeno na istini ne može biti isključivo sekularno društvo. Sekularna demokratija znači otpad od ontoloških osnova društva, otpad društva čovečjega od Istine. Ona hoće politički urediti čovečije društvo tako kao da istine ne bi ni bilo; to je temeljna pretpostavka čiste demokratije. I u tom je koren

1 Nikolaj Berđajev, Filozofija nejednakosti,Beograd, 2001., str 83

idejne laži demokratije. U osnovi demokratske ideje leži humanističko potvrđivanjs čovekovo, a to će reći, da čovečja volja mora upravljati čovečja društva, i da treba odstraniti sve što smeta izjavljenju te čovečije volje i konačnom njenom gospodstvu. Time se poriču duhovni temelji ljudskog društva koji leže dublje od formalne izjave čovečje volje te se strovaljuju sav hijerarhiski poredak ljudskog društva. Demokratija je psihologizam, suprotan svakom ontologizmu.


Demokratija ne zna istine i zbog tog ona prepušta većini glasova da reši šta je istina. Priznanje vlasti množine, metanisanje sveopštem pravu glasa, moguće je tek pri neverovanju u istinu i neznanju istine. Onaj koji veruje u istinu i koji zna istinu ne predaje je na rastrzavanje kvantitativnoj većini.


Kao pretpostavka demokratije ukazuje se krajnji optimizam. Skepticizam demokratskog društva je optimistički a ne pesimistički skepticizam. Demokratija ne očajava zbog gubitka istine. Ona veruje da izjava volje većine, mehanički broj glasova, mora uvek voditi do dobrih rezultata. Baš formalna izjava volje naroda vodi k nekoj istini, rađa nekakvo blago. U osnovi demokratije leži optimistička pretpostavka o prirodnoj dobroti i blagosti čovečje prirode. Duhovni otac demokratijs bio je Žan Žak Ruso, a njegove optimističke pretstave o čovečjoj prirodi prešle su na demokratske ideologije. Demokratija neće da zna za radikalno zlo čovečje prirode. Ona kao da ne predviđa da se volja naroda može upraviti na zlo, da većina može stajati za nepravdu i laž, dok istina i pravda može ostati blago neznatne manjine. U demokratiji nema nikakvih garancija da će volja naroda biti upravljena na dobro, da će volja naroda poželeti slobodu, a neće poželeti da uništi svaku slobodu bez ostatka. Revolucionarna demokratija u Francuskoj revoluciji, koja je 1789. godine počela sa proglašenjem prava i slobode čoveka, u 1783. godini nije ostavila nikakvih sloboda, istrebila je slobodu bez ostatka. Volja čovečja, volja narodna leži u zlu i, kada ta volja, potvrđujući sebe samu, nije ničemu višem podložna i nije prosvetljena, zahteva da samovlasno određuje sudbine čovečjega društva, ona lako zabludi na put progona istine, odricanja svake pravde i gašenja svake slobode duha. Demokratije su nikle iz patosa slobode, iz priznanja neoduzimljivih prava svakog čoveka, a kao istina demokratije reklo bi se da se kazuje potvrda slobode savesti, sloboda izbora. Zaštitnici demokratije ukazuju na to da se demokratija rodila duhovno u proglašenju slobode savesti po religioznim društvima epohe reformacije u Engleskoj. No formalno besadržajno i negativno poimanje slobode skrivalo je u sebi otrov, koji je razjedao istorijske demokratije i pripravljao u njima propast slobode duha. Ruso je poricao slobodu

savesti u principu. Robespjer ju je istrebio na delu. Autokratski narod može silovati savesti ljudi, može lišavati po volji svake slobode. Tokvil i Mil, za koje se ne da reći da su neprijatelji demokratije, govore s velikim nemirom o opasnostima koje demokratija sobom nosi, o opasnostima za slobodu čovska, za individualnost čoveka. Demokratija je individualnost čoveka.2 Demokratija je individualistička po svojoj osnovi, no ona vodi po kobnoj svojoj dijalektici do antiindividualizma, do niveliranja čovečjih individualnosti. Demokratija je
slobodoljubiva, no to slobodoljublje ne niče iz uvaženja čovečjeg duha i čovečje individualnosti, to je - slobodoljublje ravnodušnih prema istini. Fanatična biva demokratija tek u stihiji revolucije. U svojem mirnom normalnom bitisanju, tuđ je njoj svaki fanatizam i ona nalazi hiljadu mirnih i neprimetnih načina da nivelira čovečje individualnosti, i da ugasi slobodu duha. Istinite slobode duha bilo je možda više u to doba kad su plamtele lomače inkvizicije nego u savremenim buržujskim demokratskim republikama koje poriču duh i religioznu savest. Formalno, skeptično slobodoljublje mnogo je doprinelo uništenju originalnosti čovečje individualnosti. Demokratije ne znače bezuslovno slobodu duha, slobodu izbora, te slobode može bnti više u nsdemokratskim društvima.


Demokratija se suviše zadržava na formilno besadržajnom momentu slobode izbora. Monarhisti i socijalisti podgrizavaju s raznih strana život demokratskih društava i traže, da se izbor konačno zbude, da se sadržaj pronađe. Demokratija priznaje suverenitet i apsolutizam naroda, ali narod ona ne zna, u demokratiji nema naroda.


Demokratija se javlja kad se raspada organsko jedinstvo narodne volje, kad se društvo atomizira, kad ginu narodna verovanja, koja su sjedinjavala narod u jednu celinu. Ideologija koja priznaje vrhovnost i apsolutizam narodne volje javlja se kad narodne volje već nema. Demokratija je ideologija kritičke, a ne organske epohe u životu čovečjih društava. A cilj demokratije i jeste da sabere narodnu volju, koja se raspala. No čovečja je ličnost za nju apstraktni atom, ravan svakom drugom, a zadatak ponovnoga sjedinjenja ljudi mehanički je zadatak. Demokratija je kadra samo mehanički sumirati volju svih, no tim se ne postiže opšta volja, organska volja naroda. Organska volja naroda ne može biti aritmetički izražena, ona nije prokazljiva nikakvim brojem glasova. Ta se volja ispoljuje u svem istorijskom životu naroda, u svem skladu njegove kulture, i pre svega i više svega nalazi ona svoj izraz u religioznom životu naroda. Osim na organskom religioznom tlu, osim u jedinstvu religioznih

verovanja - ne postoji jedna, opšta volja naroda. Kad pada narodna volja, raspada se narod na atome. I ne da se iz atoma nanovo sazdati nikakvo jedinstvo, nikakva zajednica. Ostaje jedino mehanička suma volja većine i manjine. Razvija se borba partija, borba socijalnih klasa i grupa i stvara rezultanta u toj borbi. Demokratija i jest arena borbi, sukob interesa i pravaca. U njoj je sve trošno, nestalno, nema jedinstva i stalnosti. To je večno prelazno stanje. Demokratija sazdaje parlament, najneorganskiju tvorevinu, organ diktature političkih partija. Sve je kratkovrmeno u demokratskom društvu, sve je ustremljeno k nečemu što izlazi za granice same demokratije. Istinski se ontološki život nalazi na granicama demokratije. Demokratija se suviše zadržava na formalno besadržajnom momentu slobode izbora. Monarhisti i socijalisti podgrizavaju s raznih strana život i traže da se izbor konačno zbude, da s sadržaj pronađe.


Demokritija kao da ne predviđa, da se volja naroda može upraviti na zlo, da većina može stajati za nepravdu i laž, a istina i pravda može ostati blago neznatne manjine. U demokratiji nema nikakvih garancija, da će volja naroda biti upravljena na dobro, da će volja naroda poželeti slobodu, a neće poželeti da uništi svaku slobodu bez ostatka. 3


Demokratija priznaje suverenitet i apsolutizam naroda, ali narod ona ne zna, u demokratiji nema naroda. To otkinuto čovečje pokoljenje vremena, isključivo savremeno pokolenje, i čak ne svo ono, već neki njegov deo, koji uobražava da je izvršitelj istorijskih sudbina, ne može biti nazvano narodom. Narod je velika istorijska celina, u nju ulaze sva istorijska pokolenja, ne samo živa, već i umrla, i oci i dedovi naši. Volja ruskoga naroda je volja hiljadugodišnjga naroda, koji je preko Sv. Vladimira primio hrišćanstvo, koji je sabirao Rusiju pri Moskovskim Velikim Knezovima, koji je našao izlaz iz epohe, probio okno u Evropu za Petra Velikoga, koji je izdignuo velike svece i podvižnike i poštovao ih, sazdao veliku državu i kulturu, veliku rusku literaturu. To nije volja našega pokoljenja koje se otkinulo od pokoljenja pređašnjih. Uobrazilja i potvrđivanje sama sebe savremenoga pokoljenja, uzvisivanje njegovo nad umrle oce i jeste korenita laž demokratije. To je raskid prošlosti, sadašnjosti i budućnosti, poricanje večnosti, klanjanje istrebljujućem toku vremena.

2. Demokratija i populizam –slicnosti i razlike



Etimološki, pojam demokratija, koji vodi poreklo iz grčkog jezika(demosnarod, krateo- vladam) i pojam populizam, nastao od latinskog populus-narod ,su reči koje bi u konceptualnoj mapi čoveka mogle zauzeti bliska mesta.Određivane bilo pozitivnopopulizam kao rukovođen i nadahnut ljubavlju prema narodu,demokratija kao jedan opšti i trajniji regulativni princip koji obećava vladavinu tog naroda-bilo negativnopopulizam kao nedovoljno određen u pogledu svoje političke ideologije najčešće demagoški obojen i nesposoban da ponudi fundamentalnu reformu,demokratija kao ono sto se narodu pripisuje kada nam je taj narod potreban(deFler) i dopuštanje narodu da veruje da sam vlada, da bi se njime moglo bolje upravljati(Pejn)-značenja im se prepliću. Dodatnoj kompleksnosti ovog poređenja doprinosi i to sto je demokratija društveni i politički proces u stalnom unutrašnjem prevazilazenju i trazenju svog punijeg identiteta,a populizam neugodno neuhvatljiv koncept koji se manifestuje različito (po M.Kanovan tri glavne forme,prve dve sa po tri grupacije i treći političarski populizam) čiji se elementi mogu rekombinovati i koji moze sadržati primese drugih,koherentnijih ideologija i pokreta-socijalizma,konzervatizma,pa i same demokratije.Međutim,zajednicka odlika oba pojma je da im značaj u savremenom svetu raste i obnavlja se u novim uslovima i oblicima. Ako pratimo obličja populizma,kameleona koji u nedostatku univerzalnih ključnih vrednosti poprima atribute svog okruzenja i u praksi je epizodan nasuprot demokratiji kao univerzalnom principu,za ovu temu bitna bi bila,kao granični slučaj, i populistička demokratija tj. druga grupa političkog populizma kao druge forme populizma u Kanovanovoj klasifikaciji.Ona se javlja kao antipod demokratskom elitizmu i odlikuje je zalaganje za referendume,participaciju i neposredne oblike učešća u vlasti.Međutim,oslobodjena regresivnih tendencija svojstvenih nekim drugim formama populizma,pre bi pripadala klasifikacijama demokratskih oblika,a insistiranje na samo jednoj dimenziji demokratije,prenaglašavanje popularne participacije i preterana vera u mudrost i vrline naroda su jednostrani,vode ka tiraniji vecine i potencijalno su opasni po samu demokratiju. Opšte uzev,odnos populizma prema politici,posebno reprezentativnoj je ambivalentan.Politika je haotična,odbojna i iskvarena,ali u doba kriza populisti postaju politicki angazovani.Da bi se katalizovao u politicku silu populizam se često oslanja na velike vodje,najneobičnije pojedince koji vode najobičnije ljude.Izbegavajuci kompleksnost reprezentativne politike,smatrajući je nepotrebnom komplikaciom,populisti se zalažu za

jedostavnost i direktnost.4Negativan stav populizma ka reprezentativnoj politici(inace jednim oblikom demokratije)je suprotan činjenici da je to jedini vid politike u kome populizam nalazi svoj sistematski izraz i mogućnost za mobilizaciju u smislu političke sile.


Za ove prostore,bitan je i agrarni populizam(Kanovan,prva grupa),posebno njegov oblik seljackih pokreta.Ova varijanta populizma,vise puta je nacionalisticki radikalizovana u ovom delu Evrope.Masovna homogenizovana populisticka scena bila je pogodna osnova za procvat nacionalizma,tamo gde su politički sentimenti radikalnog seljastva kombinovani sa vec pomenutim politicarskim i manipulativnim populizmom okrenutim destruktivnosti usmerenoj prema drugim narodima.Nacionalistički zahtevi za nezavisnošću i arhaicnim apsolutnim drzavnim suverenitetom nad stanovništvom mesovitog nacionalnog sastava su nespojivi sa bilo kakvim modernim koncepcijama pluralizma i demokratije.Populizam kombinovan da unisti.Autokratska populisticka diktatura fašističkog tipa(Hitler,Musolini),populističke diktature Vargasa i Perona,markatizam u SAD-u, u doba hladnog rata,Valas i rasni radikalizam u SADu. Nespojivo sa idejom demokratije gde se preko odgovorne vlade dolazi preko odgovornog društva,a time i do brzeg razvitka i afirmacije kolektivnih ciljeva i potvrdjivanja ljudske ličnosti. U demokratiji su ideali slobode i jednakosti ispred zahteva za izvesnošću i sigurnoscu pripadnika drustva od kojih zavisi ocuvanje demokratije.U doba kriza,trenucima kada je čovek povređen,obespravljen,uskracen,priklanjanje nekoj rastućoj sili zajednistva je nekad takva da potiskuje ideale demokratije koji bi mogli ostati kao inspiracija,podstrek,metafora za ponovno rađanje i zivot uspravne glave.Populizam koji funkcioniše na razlici izmeđju zdravih stvari i iskvarenih,devalviranih elemenata potencijalno
bi mogao imati pozitivnu ulogu.5




3. Demokratija: da li ne?


Ideja demokratije dijeli sudbinu svih velikih ideja: u isti mah je oduševljeno prihvataju i žestoko osporavaju. Kad će biti jedno, a kada drugo, zavisi od toga ko je vrednosno prosuđuje, koju i čiju društvenu empiriju (iskustvo, odnos, stvarnost) time racionalizuje, te s kojim je i čijim idealima i principima upoređuje. To je razlog što gotovo sve društvene grupe (slojevi, klase) imaju svoje “viđenje” demokratije, odnosno vrednosni sud o smislu njenog



4 Prema: Država i politika, Beograd, 1968, knj. I, str. 10
5 Prema: Država i politika, Beograd, 1968, knj. I, str. 11

prihvatanja i razvoja. Različita, nerijetko dijametralno suprotna raspoloženja prema ideji demokratije stara su koliko i ta ideja sama. O tome svedoči Herodotova rasprava o državnom uređenju, koju on pripisuje trojici vojskovođa oslobodilaca Persije od tiranije (Otanu, Megabizu i Dariju). Herodot (484-425. p.n.e.), tako, u svojoj Istoriji, navodi Otana, koji tvrdi: “Vlada naroda je i po imenu nešto najlepše na svetu i ona, pre svega, znači ravnopravnost za
sve.” 6Drugi učesnik u toj raspravi, Megabiz, smatra, međutim, da je Otan “jako pogrešio kad

je predložio da se zavede vlada naroda, jer nema ničega glupljeg ni obesnijeg nego što je neprosvećena gomila”. 7Problem je utoliko veći, uveren je Megabiz, što kad je gomila na vlasti, “nemoguće je da najgori ne izbiju na površinu”. 8 Slične kontroverze pratiće ideju demokratije tokom cijele njene istorije i sretaće se ne samo kod manje upućenih u pitanja društvene i državne organizacije nego i kod najpoznatijih autora u oblasti političke teorije i nauke. Među onima koji se prema ideji demokratije određuju pozitivno nalaze se: Perikle
(499-429. p.n.e.), koji atinsku demokratiju smatra idealom kojme bi svi trebalo da teže, budući da omogućava da isti ljudi u isti mah vrše domaće i javne poslove, starajući se “o životu države kao i o svom vlastitom”, 9 i shvatajući i uvažavajući samo ono što se tiče svih, bez obzira što se jedan bavi ovom, a drugi onom delatnošću. Štaviše, ima slučajeva da se i pojedini autoritarni sistemi, uključujući i diktature, pozivaju na neke principe demokratije i demokratskog legitimiteta. Sumnjičavost moćnih i obrazovanih prema “nižima” (duhom, porijeklom, materijalnim bogatstvom), kao i neverica u njihovu sposobnost za bilo što veliko i
vredno, ispoljava se na različite načine. Najčešće, ipak, osporavanja ideje demokratije polaze od pretpostavke da egalitarizam, kao njen krajnji cilj i najviša vrednost, direktno vodi u demotivaciju, krizu odgovornosti i razne tzv. sistemske nivelacije, zbog kojih, i unutar kojih, zakonito, nestaje kreativni individualizam i autonomija. Konfučije (551-479. p.n.e.), na primjer, svoj otpor ideji da narod učestvuje u upravljanju objašnjava strahom od “vulgarnosti jednostavnih”. Platon (427-347. p.n.e.), pak, smatra da je najveća mana demokratije pretjerana sloboda, koja se brka sa razuzdanošću, što dovodi do apsolutnog nepokoravanja
građana zakonima.










6 Prema: Država i politika, Beograd, 1968, knj. I, str. 12.
7 Prema: Isto, str. 13.
8 Prema: Isto, str. 14
9 Prema: Isto, str. 14

3.1. Vrednosti demokratije



Obično se smatra da jednakost ljudi jeste ono glavno čemu demokratija eži i što predstavlja njenu osnovnu vrednost. okom istorije, međutim, akcenat je češće bio na shvatanju da e cilj i ishodište demokratije sloboda, te da je jednakost u stvari zjednačavanje ljudi u stepenu slobode koju u društvu treba da živaju. Konstan o tome kaže: Antičkim je narodima bio cilj da se vlast nad društvom podeli na sve građane iste domovine i to su azvali slobodom. Cilj modernih naroda je sigurnost uživanja blagodeti života u društvu te oni slobodom nazivaju jemstva koja za to daju ustanove. U srednjem veku, na primer, ideja demokratije objašnjavala e ugovornom prirodom odnosa između podanika i vladara, odnosno svetovne i duhovne vlasti. Nepostojanje jake centralne vlasti i stalna borba svetovnih vladara i duhovnih otaca za prevlast ishodište je prvih oblika pluralizma, konstitucionalizma i reprezentacije (sabori, staleške skupštine i drugi oblici dogovora o javnim stvarima i poslovima države). Na tim zasadima, pod uticajem reformacije, građanskih revolucija i promena u načinu proizvodnje, razvijala se, naročito tokom XIX i prve polovine XX vijeka, ideja savremene demokratije, i to na različite načine. Tako u engleskoj teorijskoj misli preovladava shvatanje demokratije kao autonomije i individualne slobode i odgovornosti. U Francuskoj dominira ideja demokratije kao



4. Uslovi za razvoj demokratije



Demokratija se ne “prima” uvek i svuda. Za tako složen i suptilan proces potreban je, kako Dal kaže, “neuobičajen sklop povoljnih uslova”, u koje on ubraja “pismenost, obrazovanje, ljudska prava, pošteno i nezavisno sudstvo, autonomiju organizacija i pluralizam, rasprostranjenost bogatstva i ravnomjernost visine dohotka”. 10 Dodaju li se tome i “reference” na kojima insistiraju drugi autori, nije teško zaključiti da se u pretpostavke za razvoj demokratije ubrajaju mnogi, najraznovrsniji faktori i činioci, od ekonomskih,
socijalnih, političkih, kulturoloških i istorijskih, do međunarodnih, tzv. situacionih i inih. U

najvažnije, i najneophodnije među njima, svakako spadaju:
Pluralizam svojine i svojinskih oblika. Postojanje, odnosno apsolutna dominacija jednog svojinskog oblika (ma koji to bio), zakonito vodi formiranju ekonomskih monopola i uzrokuje zavisnost velikog broja ljudi od monopolskih vlasnika (zapošljavanje, otpuštanje s posla,


10 Vidi: Robert Dal, Demokratija i njeni kritičari, str. 181, 184, 185.

uticaj na izbor mera javne politike i drugo). I obrnuto, pluralizam svojine i svojinskih oblika (koji uvijek znači izvjesnu disperziju ekonomske, a time nužno i političke moći) brana je od totalitarističkih pretenzija i šansa za “alternativne” orijentacije i akcije.
Stvaranje građanskog (civilnog) društva. Politički procesi koji se odvijaju pod sveobuhvatnom kontrolom nekog od nosilaca apsolutne moći (svejedno da li je to oficijelna državna vlast ili neki “anonimni centar”), ili se temelje na neporecivim kolektivnim identitetima i vrednostima (nacionalnim, klasnim, verskim, ideološkim), više pogoduju nastanku raznih fundamentalizama i diktatura nego razvoju demokratije. To što takvi procesi, dok traju, uvek imaju masovne pristalice ne menja njihovu prirodu i krajnji ishod.Politički procesi unutar civilnog društva, kao autentičnog oblika povezivanja i organizovanja nezavisnih građana i njihovog slobodnog djelovanja prema javnoj vlasti i uopšte, drugačiji su i imaju drugačiji ishod. Oni čoveku omogućavaju da, umesto apstraktnih “viših”, preferira svoje realne životne ciljeve, i tako sopstvenu viziju društvenog interesa pretpostavi raznim organističkim i holističkim projekcijama “opšteg dobra”.
Pravna regulisanost i institucionalna zaštićenost ljudskih prava i sloboda. Odsustvo pravne regulative i institucionalne zaštite ljudskih prava i sloboda rađa samovolju jednih i nesigurnost drugih, priklanjanje slabijih jačima i gubitak vere u sopstvene moći. I obrnuto, pravna sigurnost i pravna sloboda čovjeka pretpostavka je svih njegovih demokratskih prava i sloboda. Ciceron, upravo s tom primišlju, ističe da “ništa nema tako kraljevski sjaj kao deljenje pravde koja se zasniva na tumačenju pravnih odredbi”.47 Na ovu pretpostavku demokratije i demokratskog upozorava i Dejvid Hjum. On, čak, smatra da “u vladavini, čije navike i običaji nisu uspjeli da usade čovečnost i pravičnost u karaktere ljudi, dobri zakoni
mogu da zavedu red i uzajamno poštovanje”11.
Kulturno-duhovna i etička svojstva građana. Demokratija, kao oblik društvene zajednice u kojoj se kvalitet života ocenjuje prema slobodi pojedinaca, a ne prema slobodi grupa i organizacija, nespojiva je s prepotencijom, karijerizmom, demagogijom, umišljenošću, poltronstvom, apsolutizacijom sopstvenih i neuvažavanjem interesa drugih, netolerancijom i isključivostima i zaslijepljenostima bilo koje vrste. Svaka od tih “osobina” lišava onoga ko je posjeduje mogućnosti da se iskaže kao demokrata. Jer, kako bi Niče rekao, “izvrnuti – to je za njega: dokazati; zaluđeti - to je za njega: uveriti”12. Nasuprot tome, građanske vrline (samodisciplina, tolerancija, spremnost na dijalog uz poštovanje dostojanstva drugih i različitosti u stavovima, usmerenost na ravnotežu između ličnog interesa i dobrobiti svih,


11 Dejvid Hjum: O mogućnosti svođenja politike na nauku, Ljubljana, “Delo”, br. 2/1983, str. 20.
12 Dejvid Hjum: O mogućnosti svođenja politike na nauku, Ljubljana, “Delo”, br. 2/1983, str. 21

umeće pregovaranja i upravljanja konfliktima na miran i pravedan način) sastavni su deo i bitno svojstvo čovjekovog demokratskog bitka i bića. Ruso je, stoga, u pravu kada kaže: “Stvoriti vladavinu za narod svakako je korisna stvar, ali znam za korisniju - odgojiti narod za vladavinu.” 13Taj zahtev je utoliko nužniji što demokratska vlast, kako Tokvil ističe, “uvek pretpostavlja... postojanje veoma civilizovanog i veoma obrazovanog društva14”. Samo onaj ko je spreman da se suoči za izazovima demokratije i preuzme odgovornost za njen razvoj
može imati poziciju čovjeka koji niti drugome priznaje pravo “da na njemu nešto poboljšava i mijenja, i da se meša u njegove maksime”, niti sebi daje pravo “da drugima osporava pravo da budu kakvi jesu i kakvi hoće da budu, dobri ili loši”15
Optimizam, hrabrost i vera u sebe i druge. Demokratija čoveku pruža mogućnosti da isproba svoje racionalne i humane vrednosti, ali samo u meri u kojoj odoli mnogobrojnim iskušenjima i otporima koji se javljaju u procesu njenog osvajanja. Zastane li na tom putu, pomisli li da je to odveć krupan poduhvat i da korist od njega ne može da nadoknadi štetu nastalu gubitkom ličnog i porodičnog mira, ili utroškom energije u nastojanju da obuzda i stavi pod kontrolu sile otuđene vlasti, sve njegove nade mogu biti pokopane. Štaviše, tada lako postaje žrtva još većeg totalitarizma od onog iz čijeg je naručja želio da se otrgne. Iskustvo nastanka svih totalitarizama XX veka, potvrđuje istinitost sentencije da “slabić koji upravlja državom nanosi joj veće zlo od pokvarenjaka”. Jer, “društvo obuzeto beznađem i strahom, zahvaćeno panikom, može da potraži rešenje u tiraniji koja pojedince, uključujući i
one koji je podržavaju, lišava individualnih prava”16
Odgovarajući nivo ekonomske razvijenosti. Visoki stepen uslovljenosti svih relevantnih komponenti čovjekovog društvenog života njegovim materijalnim standardom razvoj demokratije čini zavisnim od nivoa ekonomske razvijenosti. Djui čak tvrdi da je ekonomska povijest ljudskija i demokratskija, a time nužno i više oslobodilačka, od političke povijesti. To, naravno, ne znači da su društva sa bogatijom ekonomskom povešću politički progresivnija, te da ekonomska razvijenost zakonito povlači za sobom demokratičnost. Ali znači da se tek na određenom nivou ekonomske razvijenosti može imati onaj nivo obrazovanja i političke kulture koji građane čini doraslim demokratskom izazovu Samo ekonomski nezavisan i socijalno zbrinut građanin može biti spreman za demokratsku participaciju, koja (bilo da se radi o kontroli vlade i drugih političkih institucija, bilo o




13 Fridrich Nietzshe: Tako je govorio Zaratustra, Zagreb, 1975, str. 46.
14 Prema: Milan Matić, Politička kultura, u: Enciklopedija političke kulture, str. 831.
15 Aleksis de Tokvil: O demokratiji u Americi, str. 182.
16 Lešek Kolakovski: Idolatrija politike, Beograd, “Književne novine”, br. 756/1988, str. 5.

autonomnom kreiranju mera javne politike) podrazumeva, pored neophodnih znanja, slobodno vreme i odgovarajući utrošak energije.
Internacionalizacija politike i međunarodni ambijent. Razvoj demokratije u nekom društvu (državi) zavisi u velikoj meri i od političkog ambijenta u okruženju, te opšteg stanja međunarodnih odnosa. To naročito važi u uslovima internacionalizacije politike i globalizacije sveta, kada gotovo nijedan društveni proces, bilo gdje i u bilo kom obliku, ne može na duži rok ostati van domašaja, a sve češće i snažnog uticaja, međunarodnih asocijacija i institucija. Ne radi se samo o tome da “sve uži splet ekoloških, ekonomskih, sigurnosno- političkih, tehnoloških, administrativnih, a često već i pravnih zajedničkih interesa u ovoj ili onoj regiji sveta nudi plodno tlo za porast saradnje, pogotovo na osnovi preklapanja
kulturnih tradicija i uporedivog stepena razvoja”.17




5. Oblici demokratije


Kod demokratije je razlika između ideatera (onoga što bi demokratija trebalo da bude) i realitera (onoga što demokratija faktički jeste) prilično velika. Znatne su razlike i u procenama gdje je, i kada, realiter najbliži ideateru, odnosno koji društveni kontekst (socijalno-ekonomski, političko-pravni, formalno-institucionalni) tom približavanju najviše pogoduje. Na toj podlozi, kao i na osnovu podele samih teorija demokratije na više vrsta, nastale su razne klasifikacije demokratija. Tako se, na primer, zavisno od ideološke i političke konfiguracije sveta, u čijoj osnovi se nalaze elementi i momenti ekonomskog i socijalnog, demokratije dele na istočne (pod tim pojmom se podrazumevaju politički sistemi u zemljama socijalističke orijentacije - narodne demokratije, socijalističke demokratije, diktature proletarijata) i zapadne (opšti naziv za tzv. predsedničke i parlamentarne sisteme u razvijenim zapadnim zemljama). Prema tome da li insistiraju na autonomiji ličnosti i slobodi individualnih opcija ili preferiraju ostvarivanje kolektivnih ciljeva kao preduslova svake, pa i individualne slobode, demokratije se dele na liberalne i totalitarne. Neke klasifikacije nastale su na osnovu (pr)ocene gde je vlast locirana i ko je vrši, na kojim se političkim i ekonomskim sadržajima zasniva, te kakve su i kolike mogućnosti građana da tu vlast kontrolišu, odnosno da participiraju u donošenju važnih odluka. U tom smislu, neki teoretičari demokratije dele na klasične i savremene. D. Held, na primer, u klasične demokratije ubraja: atinsku (direktno
učešće građana u ostvarivanju zakonodavne i sudske funkcije; skupština građana kao nosilac


17 Thomas Meyer: Transformacija političkoga, Zagreb, 2003, str. 237.

suverene vlasti; raznovrsnost oblika biranja ljudi na javne funkcije; statusne razlike između nosilaca javnih funkcija i običnih građana); protektivnu (narodni suverenitet čije je očuvanje povereno predstavnicima koji legitimno vrše državne funkcije; pravno regulisana podeljena vlast; kontrolisana i odgovorna vlada; takmičenje među političkim grupama); razvojnu (u radikalnoj varijanti - podrazumijeva ne samo pravnu i političku već i ekonomsku ravnopravnost građana, jer oni samo tako mogu imati jednake slobode i iste obaveze u procesu kolektivnog razvoja; u umerenoj varijanti - insistira na dopuni reprezentacije participacijom, budući da ona podstiče stvaranje odgovornog i aktivnog građanstva, što je uslov da se ima nezavisno civilno društvo sa minimumom državnog uplitanja); direktnu (ukidanje klasnog društva i privatne svojine i stvaranje političke i ekonomske jednakosti svih; progresivno sjedinjavanje države i društva u smislu pretvaranja vlasti i vladanja u neku vrstu društvene samoregulacije; upravljanje svim javnim poslovima kolektivno; zamena prinude samožaštitom).


U savremene demokratije Held ubraja: kompetitivni elitizam (koji odgovara društvima sa razvijenom birokratijom i tehnokratijom, a karakteriše ga utakmica među rivalskim političkim elitama i snažan uticaj birokratije kao obučene i stručno kompetentne administracije); pluralističku demokratiju (vlast je zasnovana na disperziji moći, a ne na njenoj koncentraciji; u društvu ne dominira nijedan posebni autoritet, a sva pitanja se rešavaju nagodbama i kompromisima društvenih grupa, postignutim u procesu otvorenog usklađivanja njihovih različitih interesa; međusobno djelovanje društvenih grupa nije regulisano oficijelnim konvencijama i pravilima, pogotovo ne takvim koje bi sputavale “dobre običaje” ili umanjivale mogućnost za neposredne dogovore; pravnu demokratiju (vladavina prava kao jedini pravi garant slobode; ekonomski poredak i život utemeljen na privatnoj svojini i incijativi; jaka vlada koja je spremna da sprovodi zakone i uspostavi red; ograničena uloga interesnih grupa i eliminisanje kolektivizma bilo koje vrste); participativnu demokratiju (institucionalno obezbijeđena direktna participacija građana u rešavanju ključnih društvenih problema na svim nivoima; otvorenost institucionalnog sistema za eksperimentisanje političkim oblicima; reorganizacija političkih stranaka radi uspostavljanja kontrole članstva nad rukovodstvima); demokratsku autonomiju (“adaptirana” država i “restrukturirano” civilno društvo; slobodni pojedinci, jednaki u oblikovanju uslova svog života).

Zaključak


Upravljači mogu biti pojedinci, male grupe, čitavi društveni slojevi. Oni kojima se upravlja po pravilu su u većini. Uzajamni odnosi između vlastodržaca i podvlašćenih različiti su i najčešće veoma složeni. U stabilnim društvima, na primjer, vlast se više oslanja na sporazumijevanje sa podvlašćenima nego na prinudu. Takva vlast relativno lako pribavlja legitimitet, trajnija je i stabilnija. No, zbog uticaja na nju onih koji je prihvataju, njena moć je manja. U nestabilnim društvima, vlast može da bude moćna i nemoćna, ali ne i stabilna i trajna. Budući da počiva na široj saglasnosti volja, vlast u stabilnim društvima, svoju moć može manifestovati kroz relativno lako i efikasno obezbeđenje opšte sigurnosti, ograničenje zloupotreba i garantovanje izvršenja cjelokupnog društvenog naloga. U nestabilnim društvima izraženiji su grupni i pojedinačni interesi i manja je saglasnost volja za njihovo usklađivanje. Vlast se u njima više iskazuje kao instrument grupne moći, što uslovljava njeno češće oslanjanje na silu i prinudu. U principu, nikad uticaj (pritisak) vlasti na sve podanike nije isti, kao što nije isti ni uticaj i pritisak podanika na vlast.


Demokratski sistem vlasti se, barem u teorijskoj ravni, smatra antipodom autoritarnih, odnosno totalitarnih sistema. No, i demokratija se, kao politički režim, temelji na vladavini. Ona se od drugih režima razlikuje utoliko: što je u njoj delovanje vlasti javno; što je jaz između vođa i vođenih najmanji; što su oni koji vladaju birani od onih kojima se vlada, mogu od njih biti kritikovani i ne moraju biti birani ponovo;što “demokratski princip podrazumeva da niko ne može sam da uzme vlast, da niko ne smije da se proglasi šefom i da niko ne može da nasledi vlast”;što u njemu “legitimirajuću snagu” imaju “samo pravila i komunikacione pretpostavke koje među slobodnima i jednakima dozvoljavaju da se postignuti sporazum ili ugovor razlikuje od kontingentnog ili iznuđenog konsensusa”. Karakteristika demokratske vlasti je, dakle, u tome što je ona otvorena, tolerantna i spremna na izazov slobodne konkurencije, u kojoj postoji stalni, institucionalno omogućeni i pravno garantovani uticaj društva na formiranje i sprovođenje državne politike. Taj ideal se, međutim, ne postiže tako lako. Naprotiv, i u demokratijama ima naklonosti prema represiji, odnosno spremnosti da se ova u svakom “kritičnom” trenutku pretpostavi drugim sredstvima. Unutrašnja ograničenja i protivurečnosti demokratije, iz kojih se takva mogućnost zakonito rađa, brojne su i veoma različite. Stoga, kad se govori o demokratskoj vlasti, treba imati u vidu barem tri momenta na koja ukazuju mnogi teoretičari.

Literatura




1. Nikolaj Berđajev, Filozofija nejednakosti,Beograd, 2001.

2. Država i politika, Beograd, 1968, knj. I

3. Robert Dal, Demokratija i njeni kritičari, Beograd, 2004

4. Dejvid Hjum: O mogućnosti svođenja politike na nauku, Ljubljana, “Delo”, br. 2/1983

5. Fridrich Nietzshe: Tako je govorio Zaratustra, Zagreb, 1975

6. Milan Matić, Politička kultura, u: Enciklopedija političke kulture, 2000

7. Aleksis de Tokvil: O demokratiji u Americi, 2006

8. Lešek Kolakovski: Idolatrija politike, Beograd, “Književne novine”, br. 756/1988

9. Thomas Meyer: Transformacija političkoga, Zagreb, 2003

Admin
Admin

Posts : 227
Join date : 2008-06-25

View user profile http://www.maturskiradovi.net

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Wed Dec 15, 2010 11:01 pm

Gravity- It's not just a good idea, it's the LAW!

Why be difficult, when with a bit of effort, you can be impossible?

Life is too complicated in the morning.

All I want is less to do, more time to do it, and higher pay for not getting it done.

The Schizophrenic: An Unauthorized Autobiography

Nobody's perfect. I'm a Nobody.

My wife said "If you go hunting or fishing one more time I'm going to leave you" ...I'm sure going to miss her.

Ask me about my vow of silence.

Today's subliminal message is: ( )




plesk hosting provider
website design pa

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Wed Dec 15, 2010 11:24 pm

Top Ten Reasons Eve Was Created

10. God was worried that Adam would frequently become lost in the garden because he would not ask for directions.

9. God knew that one day Adam would require someone to locate and hand him the remote.

8. God knew Adam would never go out and buy himself a new fig leaf when his wore out and would therefore need Eve to buy one for him.

7. God knew Adam would never be able to make a doctor's, dentist, or haircut appointment for himself.

6. God knew Adam would never remember which night to put the garbage on the curb.

5. God knew if the world was to be populated, men would never be able to handle the pain and discomfort of childbearing.

4. As the Keeper of the Garden, Adam would never remember where he left his tools.

3. Apparently, Adam needed someone to blame his troubles on when God caught him hiding in the garden.

2. As the Bible says, It is not good for man to be alone!

And the #1 reason why God created Eve...

1. When God finished the creation of Adam, He stepped back, scratched his head, and said, "I can do better than that!"




Table Mats
minneapolis flowers

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  paganizonda on Wed Dec 15, 2010 11:29 pm

Trying to sound upbeat, the U.S. envoy indicated the opposing sides had agreed to continue working in September and he is still going by that premise.

"In their direct talks in September, both Israelis and Palestinians decided together to pursue a framework agreement that would establish the fundamental compromises on all permanent status issues and it would pave the way for a final peace treaty, That remains our goal," Mitchell said.

Palestinian Leader Mahmoud Abbas is visiting Cairo to seek guidance from the Arab League follow-up committee about if, when and how to proceed with peace talks, following Israel's renunciation of a new settlement freeze. The Palestinians were demanding a new Israeli freeze before engaging in direct talks.

פסיכומטרי
most effective diet pill



Last edited by paganizonda on Thu Dec 16, 2010 12:25 am; edited 1 time in total

paganizonda

Posts : 216
Join date : 2010-12-13

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Wed Dec 15, 2010 11:44 pm

A preacher was completing a temperance sermon: with great expression he said, "If I had all the beer in the world, I'd take it and throw it into the river." With even greater emphasis he said, "And if I had all the wine in the world, I'd take it and throw it into the river."

And then finally, he said, "And if I had all the whiskey in the world, I'd take it and throw it into the river."

He sat down. The song leader then stood very cautiously and announced with a smile, "For our closing song, let us sing Hymn # 365: "Shall We Gather at the River."



Marketing Firm
free online games

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  paganizonda on Fri Dec 17, 2010 8:14 pm

Thursday, Marine General James Cartright, vice chairman of the U.S. military Joint Chiefs of Staff, voiced worry of a potential chain reaction of firing and counter-strikes, if the drill is misunderstood and Pyongyang reacts violently.

Crowley confirmed that U.S. ambassador to Russia, John Beyrle, was called in to the foreign ministry in Moscow to hear a Russian expression of concern about the situation.


wedding photographer cabo san lucas
carpet stores in Louisville KY

paganizonda

Posts : 216
Join date : 2010-12-13

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  paganizonda on Fri Dec 17, 2010 8:28 pm

The cables from 2006 are posted on the WikiLeaks website and were published Friday by Britain's Guardian newspaper. They quote Indian officials as saying terrorists could easily find material needed for bioterrorism due to the poor security and safety practices in India's advanced biotechnology labs.


bulk sms from pc to mobile
cheap hotel rates greece

paganizonda

Posts : 216
Join date : 2010-12-13

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  paganizonda on Fri Dec 17, 2010 9:01 pm

"We will do whatever is required to support the euro area's financial stability. And that was a solemn declaration - but not just a solemn declaration, but a declaration with concrete commitment," he said.

German Chancellor Angela Merkel, who balked at a proposal to tackle the crisis by establishing common European bonds, expressed satisfaction at the results.

Like Mr. Barroso, Ms. Merkel said European leaders were committed to safeguarding the euro, which has been shaken by the financial problems of several countries using it, including Greece and Ireland.



charms
water tanks

paganizonda

Posts : 216
Join date : 2010-12-13

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 7:46 pm

With third-quarter sales sluggish and its share of the domestic market down 11 percent since 1993, General Motors unveiled a new instant-win airbag contest Monday. The new airbags, which award fabulous prizes upon violent, high-speed impact with another car or stationary object, will come standard in all of the company's 1997 cars.

"Auto accidents have never been so exciting," said GM vice-president of marketing Roger Jenkins, who expects the contest to boost 1997 sales significantly. "When you play the new GM Instant Win Airbag Game, your next fatal collision could mean a trip for two to Super Bowl XXXI in New Orleans. Or a year's worth of free Mobil gasoline."




Houston Apartments
Jogos de Corrida

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 7:57 pm

"Well, we work for the county government, " one of the men said.

"But one of you is digging a hole and the other is filling it up. You're not accomplishing anything. Aren't you wasting the county's money?"

"You don't understand, mister," one of the men said, leaning on his shovel and wiping his brow. "Normally there's three of us--me, Rodney and Mike. I dig the hole, Rodney sticks in the tree and Mike here puts the dirt back."

"Yea," piped up Mike. "Now just because Rodney's sick, that don't mean we can't work, does it?"




melbourne holiday accommodation
Yacht Charter Mediterranean

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 8:13 pm

A young man comes home and says "Dad, just got my driver's license and would like to use the family car."

Father replies, :"O.K., son. But, first, you have to get good grades in school, keep your room clean, make the yard is neat, and cut your hair. Come back in a few months and then we'll see."

Well, several months pass and the young man comes into the house with his report card in his hand. "Dad, I got great marks on my report card. I've been keeping my room as neat as a pin, and the yard is always ship-shape. How about letting me use the car?"

Father replies, "That's all true, but son you didn't cut your hair."

Son says, "But, dad, Jesus had long hair."

Father replies, "Yes, son, you're perfectly right. And he walked everywhere he went."



Supra Trainers
ChatRoulette Girls

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 8:26 pm

Last summer, the President and Mrs. Clinton were vacationing in their home state of Arkansas. On a venture one day, they stopped at a service station to fill up the car with gas. It seemed that the owner of the station was once Hillary's high school love.

They exchanged hellos, and went on their way.

As they were driving on to their destination, Bill put his arm around Hillary and said, "Well, honey, if you had stayed with him, you would be the wife of a service station owner today."

She smirked and replied, "No, if I had stayed with him, he would be President of the United States




Daniel MacGregor Studios
kitchen Cabinets

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 8:32 pm

A driver tucked this note under the windshield wiper of his automobile. "I've circled the block for 20 minutes. I'm late for an appointment, and if I don't park here I'll lose my job. Forgive us our trespasses."

When he came back he found a parking ticket and this note: "I've circled the block for 20 years, and if I don't give you a ticket, I'll lose my job. Lead us not into temptation."




credit card processor
link building services

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  BigBoy1292 on Sat Dec 18, 2010 8:39 pm

The driver of the Yugo said, "Yes, a very cool car! Hey, you got a bed in there? I got a bed in the back of my Yugo!"

The driver of the Rolls, upset that he did not have a bed, sped away and went straight to the dealer, where he promptly ordered a bed to be installed in the back of his Rolls-Royce.

The next morning, he returned to pick up his car, and the bed looked superb It came complete with silk sheets and a brass-trimmed headboard. It was clearly a bed fit for a Rolls-Royce. So the driver of the Rolls began searching for the Yugo. He drove around all day and finally found the Yugo late that night.

It was parked, with all the windows fogged up from the inside. He got out and knocked on the window of the Yugo. When there wasn't any answer, he continued knocking and knocking until finally, the owner of the Yugo lowered the window, and stuck his soaking wet head out.



trajes de comunion
wedding dresses

BigBoy1292

Posts : 224
Join date : 2010-12-12

View user profile

Back to top Go down

Re: Ideologija demokratije seminarski rad - besplatno

Post  Sponsored content Today at 6:43 pm


Sponsored content


Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum