seminarski rad iz bankarstva

View previous topic View next topic Go down

seminarski rad iz bankarstva

Post  Admin on Wed Mar 31, 2010 5:11 pm

Bavimo se izradom: Seminarski, maturski, maturalni i diplomski radovi iz raznih oblasti. Kontakt na sajtovima ispod:
www.maturskiradovi.net
www.maturski.net
www.seminarskirad.info
www.seminarskirad.org
www.maturski.org
www.essaysx.com

Sama reč inflacija potiče od latinske reči "inflation", što u prevodu znači "nadimanje" ili zapaljenje pluća, tako da je to godinama bio medicinski izraz. Do upotrebe u ekonomskoj nauci ovog termina (pojma) dolazi u Americi (l861-1864 god.). Naime 1864 godine u Njujorku izlazi knjiga "Velika papirna obmana" ili "Približavanje finansijske eksplozije" Aleksandra Demlera, u kojoj se prvi put u istoriji ekonomske nauke upotrebljava izraz inflacija, koji je prikazivao nadimanje novčanog opticaja i visok porast cena.

Inflacioni procesi, gledano istorijski javljaju se veoma rano:

1. Francuski arheolozi su otkrili preko 300 karnenih pločica (da je još rimski imperator Dioklecijan 301 god.nase ere, izdao naredbu o zamrzavanju cena), na kojima su bili naznačeni proizvodi, koji se moraju prodavati po fiksnoj ceni.

2. Veliko obezvredjivanje novca je zahvatilo Evropu, a naročito kolonijalne zemlje (Španija, Portugalija, Holandija, Francuska, Nemačka...) kroz XVI,XVII,XVIII i XIX vek, ali tek XX vek nazivamo vekom inflacije.

3. Velike ratne inflacije katastrofalnih razmera (istrorijski gledano bile su u Francuskoj 1789, u Americi 1861-1864, a naročito za vreme i posle I svetskog rata u Nemačkoj, Austriji, Mađarskoj, Poljskoj i Rusiji).

4. Početkom 50-tih i 60-tih godina XX veka, broj studija posvećen problemu inflacije raste geometrijskom progresijom.

5. Do druge polovine 60-tih godina inflacija je bila shvaćena kao obavezni pratilac visoke konjukture i zaposlenosti, kao razumna cena kojom se plaća puna zaposlenost i rast nacionalnog dohotka. Medjutim, 70-tih godina XX veka dolazi do privredne stagnacije i inflacije, kada rast cena premašuje stopu privrednog rasta i to u uslovima izrazite nezaposlenosti rada i neiskorišćenosti kapaciteta (stagflacija).

6. Ekonomska teorija stalno pokušava da indentifikuje uzroke, procese, prenošenja, samoodržavanja i širenja inflacije, pri čemu je najbitnije utvrditi inflacioni uzrok i mahanizam širenja inflacije. Upravo tu se ekonomski teoretičari najviše mimoilaze jer se često događa da jednu istu inflaciju jedni objašnjavaju tražnjom, drugi troškovima, a treći strukturnim neuskalađenostima.








1 UZROCI I VRSTE INFLACIJE

Gledano kroz istorijsku dinstancu ovog problema, dva su uzroka veoma vidljiva i upečatljiva. Inflacija je prisutna u vremenima ratnih vihora ili prirodnih kataklizmi i što je veća kataklizma, veća je i inflacija, bez obzira na njenu prirodu. Kao drugi naglašeni uzrok učestalosti inflacije (gledano kroz istorijsku distancu) uzima se tzv. "kvaranje novca", kao izraz samovolje ili nečeg drugog od strane autokratskih vladaoca i ličnosti.
Danas se svi mnogobrojni faktori koji se indentifikuju kao osnovni uzročnici inflacije, svrstavaju u dve osnovne grupe:
I. Monetarni faktori inflacije (osnovni uzrok inflacije je ekspanzija novčane mase)
II. Nemonetarni (realni) faktori inflacije (visoki troškovi poslovanja, rast ličnih dohodaka iznad rasta produktivnosti rada, porast uvoznih cena, disproporcije u privredi, elementarne nepogode i psihološki faktori).
Ali ipak, pored mnogobrojnih uzročnika inflacije (zavisno od autora), sledeći uzročnici su prisutni (suštinski) kod svih autora:
1. Porast novčane mase
2. Rast ličnih dohodaka koji je neusklađen sa rastom produktivnosti rada
3. Rast opšte i zajedničke potrošnje (rast javne potrošnje)
4. Rast investicije

U zavisnosti od uzroka opadanja kupovne snage novca, a koji su mnogobrojni i različiti, razlikujemo sledeću najvažniju podelu inflacije:
1. Inflacija tražnje (nesklad između ponude i tražnje, gde je tražnja veća od ponude)
2. Inflacija troškova (usled porasta troškova proizvodnje iznad rasta produktivnosti rada)
3. Strukturna inflacija (strukturna neusklađenost između privrednih grana tj. postojanje
tzv. parcijalne neravnoteže)

Pored drugih vrsta i podela inflacije, ovde se nameću dve konkretne, izrazito važne i upečatljive:
1. Stagflacija – javlja se 60-tih godina XX veka, a zamah dobija tokom 70-tih i 80-tih godina XX veka i danas je najaktuelniji oblik inflacije. Stagflacija je pojava ekonomske stagnacije i visoke stope inflacije (uz porast cena ide i porast nezaposlenosti). U kontekstu ove podele objašnjavamo i pojam slampflacije (pad privrednog rasta, plus inflacija)

2. Inflacioni vrtlog (inflaciona inercija tako zvana nekontrolisana inflacija ili hiperinflacija) javlja se najčešće u ratnim uslovima, ali i u miru i to kada se budžetski deficit finansira direktno iz primarne emisije Centralne banke. Najteže posledice hiperinflacije su socijalne prirode jer ona najviše pogađa one koje treba zaštititi pre svega siromašne a i srednje slojeva društva, a najviše koristi imaju oni kojima takva zaštita nije potrebna. Od 16 hiperinflacija čak u 9 je bila reč o ratu spoljnem i građanskom ratu. U ostalim slučajevima su raspad zemlje ili tranzicija (potpuna promena društvenog sistema), jedino su Bolivija i Brazil imale hiperinflaciju bez ratnih okolnosti ali u uslovima izrazite političke nestabilnosti. Tokom hiperinflacije (period od 5 godina) vrši se radikalna promena socijalno-političke strukture društva i menja se čitav sistem vrednosti.

2 POSLEDICE, TOKOVI I FAZE INFLACIJE

Sve posledice možemo posmatrati kao ekonomske, socijalne i političke. Najznačajnije konkretne posledice inflacije su:

1. porast opsteg nivoa cena
2. snižavanje kriterijuma privređivanja
3. smanjenje efikasnosti privrede
4. pad stope akumulativnosti
5. smanjenje konkurentnosti privrede
6. pogoršanje uslova za sticanje dohotka
7. diferenciranje položaja pojedinih kategorija stanovništva
8. ekonomska nesigurnost radnika
9. stvaranje paralelnih valutnih sistema
10. obezvređivanje štednje
11. dolazi do prelivanja između dužnika i kreditora, jer se teret stvarnog zaduženja smanjuje

Otvorena inflacija ima svoju putanju-kretanje kroz nekoliko faza:
I. faza – povećavaju se cene deficitarnih proizvoda (usled povećanja tražnje za njima);
II. faza – nastupa tzv. Kingov zakon, po kome je porast cena znatno veći, nego što je
smanjenje ponude roba u odnosu na tranziciju, dakle imamo sa jedne strane skupoću i
obezvređivanje novca, a sa druge strane nastaju nestašice robe;
III. faza – kupovna snaga novca znatno opada, cene se povećavaju gotovo svakodnevno i
zalazi se u tokove hiperinflacije.

Admin
Admin

Posts : 227
Join date : 2008-06-25

View user profile http://www.maturskiradovi.net

Back to top Go down

View previous topic View next topic Back to top


 
Permissions in this forum:
You cannot reply to topics in this forum